گفت: چرا آقاي مسئول هر از گاهي يه حرف بي ربط ميزنه که حاشيه هاي زيادي ايجاد ميکنه؟!
گفتم: براي اين که مردم مدام تحقق شعارهاش رو مطالبه ميکنن.
گفت: چه ربطي داره؟!
گفتم: چون تو عملي کردن شعارهاش 4 ساله وامونده، براي همين هم ميخواد حواس ملت رو پرت کنه.
گفت: يعني علتش فقط همينه؟
گفتم: نه، ميخواد فضا هم متشنج و دوقطبي بشه.
گفت: مگه ميشه؟! اون که خودش مسئوله و بايد دنبال امنيت کشور باشه! چه فايده اي براش داره؟!
گفتم: ميخواد بقيه رو اونقدر تحريک کنه که موضع بگيرن و کار به بگو مگو و بعدشم به دعوا بکشه.
گفت: که چي بشه؟!
گفتم: که مظلوم نمايي کنه و اينجوري براي انتخابات آينده رأي جمع کنه.
گفت: چرا حالا از اين راه سخت و غير اخلاقي؟!
گفتم: نه که همه از عملکردش راضي هستن و ميتونه رو کارنامه ي درخشانش تو اين 4 ساله مانور بده و تبليغ کنه!!! خب چاره اي براش نمونده! فکر ميکنه تنها راه باقي مونده اينه که مظلوم نمايي کنه و تو يه فضاي کاملاً دوقطبي از احساسات و هيجانات افراد بي خبر و فريب خورده بهره برداري کنه!
گفت: مگه داريم؟! اون که تو سخنرانيش توصيه ميکرد طبق فرمايش رهبر عزيز، نذاريد جامعه دوقطبي بشه!
گفتم: يه روز مردم دنبال دزده کرده بودن و دزد دزد ميکردن، وسط شلوغي خود دزده هم براي اين که شناخته نشه، قاطي مردم ميدويد و داد ميزد: «دزد! بگيريدش!»
حسن صياد

برچسب:
نویسنده: کامیار کاظمی