اين که چرا پس از چهار سال پايتخت ساختن و استقبال مردم از سريال هاي نوروزي و ماه رمضاني سيروس مقدم، در آستانه ي انتخابات رياست جمهوري، سريالي از رسانه ي ملي پخش مي شود که کليدواژه ي آن رئيس جمهور است و او را به عنوان محبوب، منجي و چشم اميد همه ي مردم معرفي مي کند، پاسخش را مي توان در طراح فيلمنامه و به عبارتي مغز متفکر سريال علي البدل و هم مشرب هايش جوست و جو کرد.
محسن تنابنده که هرگز ارادتش به يکي از رهبران فتنه ي 88 يعني رئيس جمهور ممنوع التصوير را مخفي نکرده و حتي پس از فتنه ي 88 او را به عنوان عاقد براي ازدواجش انتخاب مي کند. بازيگر و نويسنده اي که در جشنواره ي فجر، وزير سرشکسته ي امور خارجه ي دولت بنفش را در آغوش مي کشد و از موقعيتي که به واسطه ي رسانه ي ملي مردم ايران نصيبش شده، پس از سرمايه گذاري در سريال هاي موفق پيشين، سر بزنگاه به نفع جريان سياسي ورشکسته ي مورد نظرش سوء استفاده مي کند.
در علي البدل، رئيس جمهور به عنوان منجي و واسطه ي مبارزه با مفاسد معرفي مي شود، در حالي که همه مي دانيم تنها بر مبناي آمار علني و ثابت شده، دولت روحاني تا کنون بزرگ ترين رکورد دار مفاسد و سوء استفاده هاي دولتي بوده است.
نويسنده ي سريال علي البدل، علاوه بر غير معقول و اشتباه معرفي کردن خواسته هاي مردم از رئيس جمهور، ناتواني رئيس جمهور در عمل به وعده ها و برآوردن انتظارات مردم را در قسمتي از سريال از زبان دختر دانشجو به سبک و سياق طلبکارانه ي خود روحاني اين گونه توجيه مي کند که «رئيس جمهور که سوپرمن نيست»! و در ادامه مسئول حل مشکلات را خود مردم معرفي مي کند و رئيس جمهور را مديري که تنها بايد مردم را مديريت کند!!!
حال در واکنش به اين نوع ماست مالي ضعف و نقص ها و ناتواني هاي دولت بنفش، اين سؤال مطرح است که اگر اين گونه است، چرا آدمي معمولي مثل روحاني، با وعده هاي سوپرمني به مدت چهار سال چنين جايگاهي را اشغال و حيف کرد؟!
سؤال ديگر آن که چگونه مي توان گناه سوء مديريت ها و بي تدبيري هاي دولت که اميد مردم را به سمت نا اميدي کشانده را به گردن خود مردم انداخت؟! مردمي که همواره از مسئولان خود پيشرو تر بوده و وظايف خود را بهتر انجام داده اند!
و سؤال آخر اين که نقش صدا و سيما در ممانعت از تبليغات زود هنگام و چنين سوء استفاده هايي از رسانه ي ملي چيست؟!
حسن صياد

برچسب:
نویسنده: کامیار کاظمی