جمعه اي که گذشت، سومين مناظره بين کانديداهاي رياست جمهوري آغاز شد و از اولين دقايقي که در اختيار جهانگيري به عنوان کانديداي پوششي و داربست روحاني براي سر پا ايستادن، قرار گرفت، شاهد حملات تند و بي ادبانه ي او و در ادامه روحاني به دو کانديداي انقلابي؛ رئيسي و قاليباف بوديم.
حمله اي که بيش از هر چيز يک موضوع را نشان مي داد و آن ترس و نگراني شديد دولت از افزايش روزافزون اقبال مردمي به آيت الله رئيسي و دکتر قاليباف بود.
نکته ي قابل توجه در اين ميان کنار گذاشتن حيا و ادب از سوي کانديداهاي اعتدال و اصلاحات و انتخاب بي اخلاق ترين روش براي رقابت بود؛ به نحوي که همچون گذشته، علاوه بر تأکيد بر دروغ هاي پي در پي و انکار واقعيت ها، به اتهام زني عليه رقبا پرداختند و مخصوصاً روحاني در دقايق آخر که زمان مناظره رو به پايان بود، با لحني تند و به سرعت، سيل اتهامات و شبهه افکني ها را پشت سر هم روانه ي رقبا و به طور خاص آقاي رئيسي کرد تا با توجه به فرصت ناکافي براي پاسخ هاي قطعي و روشني که به آنها وجود داشت، حداقل قسمتي از آنها باقي بماند و به خيال خامش فضا را به ضرر رقيب دگرگون کند.
غافل از اين که مقلب القلوب کسي ديگر است و اگر خدا بخواهد، ان شاء الله با اين انتخابات محول الاحوال هم خواهد بود و با تغيير دولت بي اخلاقي، هتاکي و بي صداقتي، حال مردم هم خوب خواهد شد.
حسن صياد

برچسب:
نویسنده: کامیار کاظمی