روحانی با همه ی اما و اگرها درباره ی تخلفات سازمان یافته ی دولتی و شکایات گسترده، به هر حال باری دیگر بر مسند قدرت نشست.
اما چیزی که در این میان هیچ وجدانی نمی تواند از کنارش بی تفاوت بگذرد، فرق آشکار رفتاری بین اکثریت طرفداران اوست با انقلابیون و در اینجا طرفداران رقیب بزرگش؛ سید ابراهیم رئیسی.
امروز هیچ شورشی ایجاد نشد، اتوبوسی آتش نگرفت، خاطر سطل آشغال ها آسوده بود، امنیت برقرار بود، نظام سلطه و دشمنان ایران اسلامی به پشتیبانی از کسانی که رأی نیاورده اند، وارد میدان نشدند و افرادی که حتی در میزان قابل توجهی مورد تبانی ظالمانه ی زر و زور و تزویر قرار گرفته بودند، با فریاد واتقلبا به مال و جان و ناموس مردم بی گناه تعرض نکردند و کشور را به آتش نکشیدند.
اما همه ی وجدان های بیدار جواب این پرسش را به خوبی می دانند که اگر نتیجه ی انتخابات برعکس بود هم آیا همین وضعیت و آرامش حکمفرما بود؟!
پاسخ به این سؤال، به تنهایی دلیل روشنی است بر حقانیت یا بطلان یک تفکر.
به امید بازگشت و اصلاح تمام خطاها و گناهان عمدی و سهوی 4 سال گذشته در دوره ی جدید؛ چرا که بسیاری از رأی دهندگان به این دولت، تحت هر شرایطی قرار گرفته اند، غرض و نیت بدی نداشته اند و هم میهن من هستند، پس هرگز راضی به پشیمانی و اندوه آنان نیستم.
حسن صیاد

برچسبها: انتخاباتروحانی
برچسب:
نویسنده: کامیار کاظمی